آخرین اخبار

4. شهريور 1396 - 11:19   |   کد مطلب: 295645
طی گفتگویی با رئیس انجمن سینما جوان استان کرمانشاه؛
از چگونگی روند برگزاری جشنواره شبدیز کرمانشاه بیشتر بدانیم...
طاق نیوز: به بهانه برگزاری جشنواره شبدیز در کرمانشاه با رئیس انجمن سینما جوان استان کرمانشاه گفت و گویی ترتیب داده ایم تا درباره حال و هوای این رخداد فرهنگی و فضای فیلم کوتاه شهرمان بیشتر بدانیم.

به گزارش خبرنگار طاق نیوز، کامران رضایی مدیر انجمن سینمای کرمانشاه  متولد سال ۵۶ در کرمانشاه است. وی دارای مدرک کارشناسی هنر بوده از سال ۷۸ شروع به فعالیت فیلم سازی کرده است.

وی در کارنامه هنری اش مجموعه مستندهای یک ایوان تماشا برای شبکه یک، رکاب نگین فیروزه ای برای شبکه چهار، چندین مجموعه برای شبکه مستند، ساخت مستندهای کوتاه و کسب جوایز متعدد ملی و بین المللی را دارا می باشد.

می توان گفت وی با قبول سمت مدیریت انجمن سینمای جوان کرمانشاه فداکاری کرده و فرصت را به دست جوان ترها سپرده است تا جایی که علاقه مندان و خانواده فیلم کوتاه می دانند که چقدر نگاه و اندیشه اش برای جامعه فیلمسازی لازم است.

حالا به بهانه جشنواره شبدیز گفت و گویی ترتیب داده ایم تا درباره حال و هوای جشنواره و فضای فیلم کوتاه شهرمان بیشتر بدانیم.

— اهداف فعالیت های انجمن از زمان تأسیس تا کنون بر چه محوری بوده و چقدر توانسته این اهداف را تحقق بخشد؟

یکی از قدیمی ترین دفاتری که در کشور تأسیس شده دفتر کرمانشاه است که تأسیس آن به سال ۶۴ برمیگردد. از همان زمان طبق اساس نامه، حوزه فعالیت انجمن بر سه رکن آموزش، تولید و جشنواره بوده که تا الآن حفظ شده است. در زمینه تولید و آموزش،  انجمن کرمانشاه همواره فعالیتش را حفظ کرده اما برگزاری جشنواره به میزبانی کرمانشاه با وقفه ی طولانی مواجه بوده است.

—علت عدم برگزاری جشنواره طی ۲۲ سال گذشته چه بوده و چه شد که میزبانی بعد از سال ها به کرمانشاه رسید؟

حدود دو سالی که این مسئولیت را به عهده گرفتم، تأثیر جشنواره را برای توسعه ی فرهنگی شهر و رویکرد بچه های انجمن مهم می دانستم و از همان روزهای اول کارم پیگیر این قضیه بودم، منتها تهران برای سپردن میزبانی به ما چند مسأله داشت. اول این که عنوان می کرد زیرساخت های کرمانشاه ممکن است آمادگی برگزاری جشنواره را نداشته باشد، از طرف دیگر عنوان می کرد که مدیریت کلان شهر باید این قضیه را بخواهد، چون وقتی جشنواره ای برگزار می شود باید تمام شهر این را بخواهند؛ و مسأله دیگر بچه های انجمن بود که چندین سال می شد که در جشنواره های مختلف اسمی از بچه های کرمانشاه نبود. بنابراین سعی کردیم با همکاری بچه ها تمرکزمان را روی مشکل سوم قرار بدهیم. سعی کردیم آموزش را با یک سری کارگاه های آموزشی از اساتیدی که از تهران دعوت کردیم تقویت کنیم و اساتیدی که در خود انجمن تدریس می کردند انرژی و وقت مضاعفی گذاشتند تا بحث آموزش به جایگاه قابل قبولی برسد و همه ی این ها موجب شد تولیدات به سمت و سوی بهتری کشانده شود که بازتابش را در جشنواره های مختلف دیدیم. الان کمتر جشنواره ای وجود دارد که اسم بچه های کرمانشاه در این دو سال در آن مطرح نشده باشد. در جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران که ۱۱۷ کشور دنیا در آن حضور دارند ما سال گذشته ۳ نماینده داشتیم. همه ی این ها تهران را مجاب کرد که نیروی انسانی و پتانسیل فیلمسازی در حال حاضر در کرمانشاه وجود دارد. در زمینه زیرساخت می توان گفت تا حدود زیادی حق با تهران است، ما یک کلان شهر هستیم و فقط یک جای مناسب برای برگزاری چنین جشنواره ای داریم که تالار انتظار است. جایی که دو سالن داشته باشد یکی برای نمایش فیلم و نقد و بررسی و دیگری برگزاری کارگاه های مختلف و گالری استاندارد که بتوان عکس ها را در آن نمایش داد.
در استان ۲ میلیون نفری ما تنها مکانی که وجود داشت تالار انتظار بود. آن هم خیلی بحث ها وجود دارد مثلاً گفته می شود ممکن است بحث تعمیرات پیش بیاید، پرده نمایش برای پخش سینمایی استاندار نیست .از بچه های انجمن تهران کمک گرفتیم و ویدئو پروژکتورشان رابرای ما فرستادند. سیستم صوتی را هم باید اجاره کنیم و پرده را هم امیدواریم ارشاد یا استانداری به ما کمک کنند تا به حالت استاندارد برسانیم.
در بحث نگاه مدیریتی هم خوشبختانه آقای جعفری که هم اکنون مدیر کل ارشاد هستند به محض اینکه جشنواره را با ایشان مطرح کردیم بدون این که نه بیاورند تفاهم نامه را امضا کردند. اگر این نگاه مدیریتی نبود شاید ما هنوز هم موفق نمی شدیم. من به نمایندگی از بچه های انجمن به خاطر این اقدام از آقای جعفری تشکر می کنم.

— نگاه مدیریتی نسبت به فیلم کوتاه را چگونه می توان ارتقا داد؟

شاید یکی از ابزارهای سمت و سو دادن به مدیران استانی برگزار کردن جشنواره های سینمایی باشد. شاید واقعاً نمی دانند بازخورد برگزاری جشنواره چقدر تأثیرگذار است از یکی دو نگاه محدود اگر بخواهیم به قضیه بپردازیم یکی اینکه شاید این بحث ها تکراری باشد ولی برگزاری جشنواره شاید خیلی وقت ها مسیر زندگی خیلی ها را تغییر داده مثلا کسی برای دیدن یک فیلم به سینما می رود، به دنبال آن احساس می کند راجع به فیلم بیشتر بداند، مجله ای می خرد، کتابی می خرد، کتاب و مجله وقتی وارد خانه شهروند کرمانشاهی شوند آن خانه در مقابل خیلی از آسیب های اجتماعی مصون می ماند یعنی وقتی بحث آسیب ها پیش می آید اگر در مسأله عمیق تر شویم و از کسانی که در مورد این آسیب ها کار می کنند بپرسیم می گویند اگر در آن خانه کتابی وجود داشت، آگاهی از طریق کتاب وجود داشت شاید آن آدم سرنوشتش به اینجا نمی رسید و به قولی کاش از تمام زندانی ها می پرسیدیم که کدامشان به خاطر کتاب خواندن کارشان به زندان رسیده!.
مسؤلین در استان ما هم واقعاً زندان ها و ندامتگاه ها را ببیند و مجرمان جوان و نوجوان را ببینند، ببینند کدامشان در عمرشان یک کتاب یا مجله خوانده اند. کسانی که نمی گذارند جشنواره برگزار شود باید آن دنیا پاسخگو باشند؛ چون متأسفانه نگاه خیلی خیلی نازل و پیش پا افتاده وجود دارد که خُب آره در جشنواره چهار نفر چهار تا فیلم می بینند که چه؟ در حالی که واقعاً این طور نیست، بازخورد و بازتاب جشنواره در جامعه خیلی زیاد است. وقتی  بیست سال یک بار جشنواره برگزار می کنید شما فکر کنید به واسطه جشنواره چقدر آدم احتمال دارد اهل کتاب و مطالعه شوند! و حالا تصور کنید در یک سال چند جشنواره برگزار شود و مسیر و نگاه به زندگی چند نفر را می تواند عوض کند. هر چقدر این جشنواره ها بیشتر برگزار شود چماق زیر صندلی راننده ها کمتر می شود ، نزاع های خیابانی کمتر می شود و دلیلش ساده است به واسطه جشنواره س که شخصی مجاب می شود که کتاب بخواند
امروز دوره ی اینکه روی دیوار بنویسند کتاب دوست مهربانی است و مطالعه کنید گذشته است .الان نیاز به یک واسطه هست واسطه ای که افراد را به مطالعه علاقه مند کند این واسطه می تواند جشنواره فیلم باشد . در سالن سینما خیلی سوالات و درگیری ذهنی برای مخاطب پیش می آید که باید یک جوری حل شود.بهترین راهش این است که از آن فیلمساز بیشتر بخواند یا در مورد مساله فلسفی و اجتماعی که در فیلم مطرح شد بیشتر تحقیق کنند و بخوانند.
 بحث دیگر توریستی بودن قضیه است؛ ۱۸۰ نفر هنرمند تیزبین قرار است وارد شهر شوند. اگر ما شهرمان را به خوبی معرفی کنیم و پذیرایی آبرو مندانه ای از این ها داشته باشیم هر کدام از این ها مبلغان این شهر می شوند و وقتی به شهرشان برمی گردند با تعریفات مثبتی که از کرمانشاه می کنند ممکن است موجب شوند که گردشگران بسیاری سال بعد به کرمانشاه بیایند و میراث فرهنگی چقدر می تواند از این فرصت استفاده کند .

— برای شناساندن فیلم کوتاه چه کارهایی می توان انجام داد؟

برای شناساندن این نوع فیلم خیلی کارها می توان انجام داد، درست است که می گویند مخاطبش محدود است ولی احتیاج به فرهنگ سازی دارد. در کشوری مثل فرانسه در شهرهایش برای نمایش فیلم کوتاه سینما وجود دارد و البته این هم یک روزه به دست نیامده و سال های سال وقت گذاشتند و تلاش کردند و سطح فرهنگ مردم به جایگاهی رسیده که حاضرند پول بدهند و فیلم کوتاه ببینند. اگر جامعه ما می خواهد به آن سمت برود هیچ راهی ندارد جز این که حمایت کند، تشویق کند، جاهایی مشخص را برای نمایش فیلم کوتاه قرار دهد، تبلیغاتی اطرافش شکل بگیرد، جشنواره ها طوری نشود که هر بیست سال یک بار برگزار شود. اگر ما هر ساله یک جشنواره ثابت داشته باشیم خُب خیلی در شناساندن این قضیه به مردم، مسئولین و مخاطبین تأثیر گذار است.
چطور شد که اسم شبدیز انتخاب شد؟
وقتی که میزبانی جشنواره به کرمانشاه واگذار شد از این فرصت استفاده کرده و لیستی از اسامی منحصر به فرد که خاص کرمانشاه بود تهیه کردیم که در نهایت به شبدیز رسیدیم که هم تداعی کننده طاق بستان است و هم افسانه ها و حکایت های زیادی دارد، از طرفی خیلی ها بر این باورند که اولین انیمیشن دنیا همان شکارگاه خسروپرویز است. و این اسم امکاناتی از جهت طراحی پوستر و ساخت تیزر و مواردد دیگر به ما می داد.
_ درحال حاضر تا چه مرحله از جشنواره پیش رفتین؟ چه دغدغه های دارید ؟

بیشترین دغدغه ما برگزاری جشنواره به نحو مطلوب است.چون عمده ترین مسئولیتی که بر عهده میزبان قرار داده شده، بحث اقامت و پذیرایی است. اصرار و آرزوی ما اقامت مهمان ها در بهترین هتل شهر است چون عرض کردم این در واقع یک سرمایه گذاری بلند مدت برای شهر در تمام زمینه های اجتماعی ؛اقتصادی و فرهنگی ست و تمام فیلمسازان می توانند به خاطر نوع پذیرایی و محل اقامتشان در شهرهایشان تبلیغ خوب یا بدی برای ما داشته باشند
با توجه به اینکه فیلمسازان در مجامع ملی و بین المللی شرکت دارند مثلا نمایندگان بخش سینه فونداسیون کن در جشنواره شبدیز نیز ثبت نام کرده اند و بزرگ بودن این جشنواره در نهایت چه مکانی مد نظر گرفته شده؟
فعلا به مهمانسرا رسیدیم که رزرو کنیم چون ما نگرانی این را داشتیم با توجه به شهریور ماه و بحث مسافرت که اگر زودتر قرارداد با یکی از هتل ها بسته نشود، نتوانیم مکان رو رزرو کنیم. با همکاری ارشاد مهمان سرا رزو کردیم که به شخصه رضایتی از این باب ندارم چون می دانم که بازخورد خوبی نخواهد داشت .

—سخن آخر؟

جشنواره زمانی می تواند خوب برگزار شود که همه ی شهر بخواهند. مسئولین و مردم همگی! مردم که همیشه پای کار هستند و استقبال می کنند، همیشه حضور دارند. ولی خواهشمندم نگاه مسئولین نگاهِ کوتاه مدت نباشد و بگویند حالا چند صباحی مدیر هستم و این دردسرها چیست؟ این خرج ها چیست؟ نگاهشان نگاه کلان باشد، نگاه دوراندیشانه باشد. یک بذری امروز میکارند و ۴ سال دیگر نتیجه می دهد. چه اشکالی دارد ک در آن زمان هنوز مسئول باشند یا نباشند!

دیدگاه شما